Dag 1. Dom Rep naar Grenada. De mona pasage

Ahoy!
20/21Maart We zijn weer onderweg naar een nieuwe bestemming. Het wordt een ander tochtje dan dat we gewend zijn. Voor het eerst moeten we lang aan de wind varen en op te kruisen om bij de bovenwindse eilanden te komen. Om de baai van Samana uit komen moeten we recht naar het Oosten, dat is zowel tegen de wind en de golven in. We kiezen ervoor om dit in de avond en nacht te doen omdat dan het land is afgekoeld en de wind wat gaat liggen en het ons net iets makkelijker maakt. Ook hebben we volle maan die ons naar buiten zal gelijden. We vinden het beide best spannend, ook al hebben we al zoveel zeemijlen gemaakt. De reden is de beruchte MonaPassage daar valt niet mee te spotten, goed je huiswerk doen is daarom een aanrader. Er lijkt een weervenstertje te kome die ons goed lijkt. Minder wind in de Monapassage en een wind richting ONO die ons in één keer naar bestemming brengt, hopen we! Dat kunnen de eilanden van de Grenadines (SVG) zijn of Greneda.
22 Maart “So far so Good” We zijn er zonder kleerscheuren doorheen gekomen. Met 15 knopen en de juiste windrichting varen we op Porto Rico af. Het eerste gedeelte van de passage was ruw en hobbelig, onze snelheid liet wat te wensen over. Er zitten een paar ondiepe stukken in de passage aan de kant van de DR waar we recht over heen zijn gegaan het is dan nog wel 50 tot 100 meter diep, maar niet veel ernaast is het kilometers diep. Die ondiepte stuwen de golven op waar door er hoge golven onstaan met witte koppen die omslaan. Na ca 2 uren over de ondiepte, wordt de zee plots weer aangenaam. Het kleine eilandje Mona ligt ons in de weg. We beluiten er toch maar benedenwinds langs te varen, de wind is maar krap ruim genoeg om er bovenlangs te gaan en het is ook nog eens middernacht. Om benedenwinds langs Mona te varen moeten we nu dus een heel eind afvallen, opeens gaan we hard, zelfs 8 knopen. In de luwte van het eiland wordt het opeens erg rustig. Heerlijk! Nu hebben we alle tijd en even rust om ons klaar te maken voor de tweede helft van de Mona Passage. Het zeilplan wordt aangepast, er komt een 2de rif in het grootzeil en onze kleine fok wordt aangeslagen. Er wordt nog even gegeten en gedoched en afgewassen want dit is het juiste moment. Na dit ritueel is het al 02:30, we gaan verder. Waar is de wind vraag ik Akko? Ook al passeren we de lij zijde van het eiland, een knoopje of 12 minimaal had ik gehoopt. Zodra we onder Mona weg varen komt er wel wind, maar niet de 20kt die we hadden voor onze pauze. In het ochtendgloren kakt de wind er helemaal uit. Het zit er voorlopig ook niet in, we moeten het met 5 knopen doen, helaas, de motor wordt gestart. Een bijkomend voordeel van een draaiende motor is een warme douche en het ronken van de motor, daar val ik lekker van in slaap. Een ander voordeel is dat we voorlopig niet hoeven te laveren, we varen in een rechte lijn naar ons doel. De bedoeling is om langs de zuidkust van Pueto Rico richting het Oosten te varen om zo hoogte te winnen om daarna, als de wind weer waait met 1 slag naar de Grenadines of Grenada te varen. Akko checkt het weer en komt met de mededeling dat er over een kleine 10 mijl wind wordt belooft.
VISNETTEN! AAAAHHH Visnetten zijn ook langs de kust van de DR volop aanwezig je vindt ze tot wel 20nm uit de kust, en soms wel op dieptes van 100 meter. Zeilers zijn er als de dood voor, het is een terugkerend onderwerp bij de G&T-SD. Veel zeilers hebben het meegemaakt dat er een stuk touw van een net voor de kiel of het roer blijft hangen, of nog erger, rond de schroef verwikkeld met alle gevolgen van dien. Wij maken ons daar (gelukkig, knock on wood) weinig druk om. De romp van Choctaw is een zogenoemde langkieler – S-Spant, dit wil zeggen dat de boeglijn helemaal langs het diepste punt scheef naar achteren doorloopt tot het roer. De kiel van Choctaw is dus niet aangehangen zoals bij de moderne ontwerpen maar is als 1 geheel in de romp ingebouwd. Het is onmogelijk om alle visboeien of lijnen te vermijden, snachts al helemaal niet, we zullen er inmiddels al velen ongemerkt hebben overvaren. Ook als we te laat zijn varen we er bijna altijd met snelheid overheen. BINGO! Toch is het ons dan eindelijk gelukt om een lijn met fuik mee te slepen. Niet in de schroef maar net aan de moer van de bevestiging van de waterstag, precies op de waterlijn. Er stond aardig wat spanning op de lijn, en we konden er niet bij. Met de pikhaak hebben we de lijn die aan bakboord langs het schip meetrok boven het water getrokken en konden we deze doorsnijden, het korte stukje met boeitjes verdween toen aan stuurboord. Later zeiden we tegen elkaar: “We hadden de boot eigenlijk gewoon stil moeten leggen, dan hadden we niet hoeven snijden en was de boel heel gebleven. Nu drijft het ergens in zee waar wij een beetje verantwoordelijk voor zijn. We vinden het zonde en zijn een beetje teleurgesteld in ons snelle handelen. Als tegenpresatie plukken we het afval van de stranden om het de compenseren.

Situatie op het moment van verzending van dit bericht: 22-03-2022, 16:30UTC Locatie: 17*52’N / 67*24’W Kompaskoers: 134 graden Variatie = 18,1* Snelheid: 5.0kt de wind is weg, de motor staat alweer een aantal uren aan. Nog te gaan: 470nm Weer: Licht bewolkt maar niet dreigend. Veel blauw tussen de wolken Wind: 5 Kn Watertemp: 27

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.